Hikâye Afyonkarahisar’ın Bolvadin ilçesinde 1960 lı yıllarda geçen örnek bir öğretmenin öğrencilerine yaklaşım halidir. Mevsim kış, kar lapa lapa yağmış teneffüs zili çalınca öğrencileri okulun bahçesine koşmuş ve kartopu savaşı ders zili çalıncaya kadar devam etmişti.
Okulun öğrencileri sırılsıklam ıslanmış vaziyette sınıflarına koşmuş, odun ve kömür ateşiyle yanan sobanın etrafında adeta üşüşmüşlerdi. Biraz sonra okulun kıdemli öğretmenlerinden Muharrem hoca sınıfına girince çocuklar sıralarına oturmuş, ders başlamış ve pür dikkat öğretmenlerine odaklanmışlardı.
Fakat bir öğrenci bir mahcubiyet içeresinde başını öne eğmiş ve kımıldamadan oturuyordu. Dikkat çeken bu durumu Muharrem hoca fark etmiş çocuğun yanına gelerek diğer öğrencilerinde duyacağı yumuşak ve şefkatli ses tonuyla “yavrucuğum ben sana söylememiş miydim, teneffüste kartopu oynarken kartopunu cebine koyma, sınıfın içerisi sıcak, sonra cebindeki kartopu erir de pantolonunu ve sınıfı ıslatırsın diye. Bak gördün mü şimdi, sözümü dinleseydin böyle olmazdı. Şimdi her tarafını ıslatmışsın, haydi evine git annen üzerini değiştirsin, tekrar sınıfa dönersin”
Zira çocuk dışarıda arkadaşlarıyla oynarken ayaklarını üşütmüş sonrasında da altını ıslatmış ve mahcup olmuştu. Öğretmeni ise onu arkadaşlarının yanında üzmemek ve mahcubiyetini artırmamak için kartopunu bahane ederek, çocuğu adeta sevinç içerisinde sınıftan göndermişti.
Şimdi soruyorum? Muharrem öğretmen gibi kaç öğretmenimiz bu duruma katlanır ve adeta bir psikolog gibi, çocuğun diğer arkadaşlarına durumu htirmeden çözüme kavuşturabilir. Benim cevabım Ancak; Muharrem hoca gibi şefkat ve merhamet yüklü, insan ve çocuk halinden anlayanlar....
**Hikayede ismi geçen hocamız 1975 yılında vefat eden Rahmetli Muharrem GÖKER'dir.
Hasan DOĞRUYOL
Boldav Kurucular Kurulu Üyesi ve
Yönetim Kurulu Başkanı
Ankara/2019
BOLVADİNLİLER DAYANIŞMA VAKFI
