Şimdiki bayramlar ile eski bayramları kıyaslayınca arada ne kadar büyük bir farkın olduğu bariz bir şekilde belli oluyor. Bayramlar, artık bayramlığını yitirir oldu. O eski heyecanlar, eski adetler, gelenek görenekler bir bir yok olmaya başladı.
Eskiden bayram coşkusu bir başka yaşanırdı. Günler öncesinden büyük temizlikler yapılır, evler boyanır, badanalanırdı. Çocuklara kıyafetler öncesinden alınır ama bayram sabahına kadar kesinlikle giydirilmezdi. Bayram sabahları çocuklar erkenden kalkar en güzel kıyafetlerini giyinirdi. Babalar camiden dönünce eller öpülür, bayram kutlanır ve çocuklara harçlık verilirdi. Kahvaltıdan sonra insanlar birbirini ziyaret etmeye, bayramlaşmaya başlardı. Özellikle köylerde çeşitli etkinlikler, eğlenceler düzenlenirdi. Köyün tüm genç kızları hatta çocuklu kadınları bir araya toplanır çeşitli oyunlar oynardı. Harçlıklar o kadar bol değildi. Bu nedenle kararında harcanırdı ve alınan şeyin kıymeti daha fazla bilinirdi. Bir köyde veya mahallede bayramlaşmadık kimse kalmazdı.
Şimdilerde işler rutine binmeye başladı. Artık kolay kolay bayram coşkusunu kimse yaşamıyor. Çoğu insan onu normal bir günmüş gibi geçiriyor. Çocuklar ise oyun oynamak yerine harçlığını aldığı gibi internet salonlarına, play station salonlarına doluşuyor. Hep birlikte oynanan gerçek oyunlarda gözü olan kimse yok. Her çocuğun elinde bir silah, sanki dünyayı kurtaracakmış veya batıracakmış havası... Yavaş yavaş bayramlardan da oluyoruz. Eski heyecanımızı yitirdik.
Eskiden bayram coşkusu bir başka yaşanırdı. Günler öncesinden büyük temizlikler yapılır, evler boyanır, badanalanırdı. Çocuklara kıyafetler öncesinden alınır ama bayram sabahına kadar kesinlikle giydirilmezdi. Bayram sabahları çocuklar erkenden kalkar en güzel kıyafetlerini giyinirdi. Babalar camiden dönünce eller öpülür, bayram kutlanır ve çocuklara harçlık verilirdi. Kahvaltıdan sonra insanlar birbirini ziyaret etmeye, bayramlaşmaya başlardı. Özellikle köylerde çeşitli etkinlikler, eğlenceler düzenlenirdi. Köyün tüm genç kızları hatta çocuklu kadınları bir araya toplanır çeşitli oyunlar oynardı. Harçlıklar o kadar bol değildi. Bu nedenle kararında harcanırdı ve alınan şeyin kıymeti daha fazla bilinirdi. Bir köyde veya mahallede bayramlaşmadık kimse kalmazdı.
Şimdilerde işler rutine binmeye başladı. Artık kolay kolay bayram coşkusunu kimse yaşamıyor. Çoğu insan onu normal bir günmüş gibi geçiriyor. Çocuklar ise oyun oynamak yerine harçlığını aldığı gibi internet salonlarına, play station salonlarına doluşuyor. Hep birlikte oynanan gerçek oyunlarda gözü olan kimse yok. Her çocuğun elinde bir silah, sanki dünyayı kurtaracakmış veya batıracakmış havası... Yavaş yavaş bayramlardan da oluyoruz. Eski heyecanımızı yitirdik.
